ഭഗവദ്ഗീതയിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ, എന്നാൽ പലരും തെറ്റിദ്ധരിച്ച ഒരു ആശയമാണ് കർമ്മയോഗം.
"കർമ്മണ്യേ വാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചന" (കർമ്മം ചെയ്യാൻ മാത്രമേ നിനക്ക് അവകാശമുള്ളൂ, അതിന്റെ ഫലത്തിൽ നിനക്ക് അവകാശമില്ല).
ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ പലർക്കും സംശയം തോന്നും: "അതെന്താ അങ്ങനെ? ശമ്പളം കിട്ടാതെ ആരെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യുമോ? ജയിക്കാനല്ലാതെ ആരെങ്കിലും കളിക്കുമോ?" ഫലം ആഗ്രഹിക്കാതെ ജോലി ചെയ്യുക എന്നത് പ്രായോഗികമാണോ?
യഥാർത്ഥ അർത്ഥം
ശ്രദ്ധിക്കുക, ഫലം ആഗ്രഹിക്കരുത് എന്നല്ല ഇവിടെ പറയുന്നത്. മറിച്ച്, ഫലത്തോടുള്ള അമിതമായ ആസക്തി (Attachment) ഒഴിവാക്കാനാണ് പറയുന്നത്.
നമ്മൾ ഒരു കാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ അതിന്റെ ഫലത്തിലായിരിക്കും.
"ഇത് ചെയ്താൽ എനിക്ക് അവാർഡ് കിട്ടുമോ?"
"പരീക്ഷയ്ക്ക് തോറ്റാൽ എന്ത് ചെയ്യും?"
"ആളുകൾ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് വിചാരിക്കും?"
ഇങ്ങനെ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിച്ച് ടെൻഷൻ അടിക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യത്തിലുള്ള ശ്രദ്ധ പോകും. ഫലമായി, ആ കാര്യം നമ്മൾ മോശമായി ചെയ്യും.
ഉദാഹരണം: ഒരു അമ്പെയ്ത്തുകാരനെ സങ്കൽപ്പിക്കുക. അയാൾ ഉന്നം പിടിക്കുമ്പോൾ "ഈ ഉന്നം തെറ്റിയാൽ എനിക്ക് സ്വർണ്ണമെഡൽ കിട്ടില്ല" എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ, അയാളുടെ കൈ വിറയ്ക്കും. ഉന്നം തെറ്റും. മറിച്ച്, മെഡലിനെക്കുറിച്ച് മറന്ന്, ഉന്നം പിടിക്കുന്നതിൽ മാത്രം മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും കൊടുത്താൽ, അത് കൃത്യമായി കൊള്ളും. മെഡൽ താനേ വരും.
പ്രോസസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കുക (Focus on the Process)
കർമ്മയോഗം എന്നത് ആധുനിക മാനേജ്മെന്റ് പാഠം കൂടിയാണ്. ഫലം എന്നത് നമ്മുടെ കൈയിലല്ല. നമുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നത് നമ്മുടെ പ്രയത്നത്തെ മാത്രമാണ്.
ഫലം മറക്കുക: നാളെ എന്ത് കിട്ടും എന്ന് ഓർത്ത് വിഷമിക്കാതെ, ഇന്ന് ചെയ്യാനുള്ളത് ഏറ്റവും ഭംഗിയായി ചെയ്യുക.
ഉത്കണ്ഠ കുറയുന്നു: ഫലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പേടി മാറുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമാകും. ശാന്തമായ മനസ്സോടെ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ വിജയിക്കാൻ സാധ്യത കൂടുതലാണ്.
ജയിക്കുമോ തോൽക്കുമോ എന്ന ഭയമില്ലാതെ, ചെയ്യുന്ന കാര്യത്തെ സ്നേഹിച്ച് ചെയ്യുക. അതാണ് കർമ്മയോഗം.