തത്വചിന്തകരിൽ ഏറ്റവും നിരാശവാദി (Pessimist) ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അത് ആർതർ ഷോപ്പൻഹോവർ ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ ലോകം കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ ഒരു സ്ഥലമാണ്.
ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം (Will to Live)
നമ്മളെക്കൊണ്ട് ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ബുദ്ധിയല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ള അന്ധമായ ഒരു ആവേശമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അതിനെയാണ് അദ്ദേഹം 'വിൽ ടു ലിവ്' (Will to Live) എന്ന് വിളിച്ചത്.
ഈ 'വിൽ' (Will) നമ്മളെ വെറുതെയിരിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
നമുക്ക് വിശക്കും -> ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
വിശപ്പ് മാറിയാൽ അടുത്ത ആഗ്രഹം വരും -> നല്ല വസ്ത്രം വേണം.
അത് കിട്ടിയാൽ -> വീട് വേണം, ഇണ വേണം, പ്രശസ്തി വേണം...
ഇതൊരു ആവർത്തനമാണ്. ഒരു ആഗ്രഹം സാധിച്ചാൽ അടുത്തത് വരും.
പെൻഡുലം പോലെ ജീവിതം
ഷോപ്പൻഹോവർ പറഞ്ഞ പ്രശസ്തമായ ഒരു വരിയുണ്ട്: "ജീവിതം വേദനയ്ക്കും ബോറടിക്കും ഇടയിൽ ആടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പെൻഡുലം പോലെയാണ്."
വേദന (Pain): നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും കിട്ടാനുണ്ടെങ്കിൽ, അത് കിട്ടാത്തതിന്റെ വേദനയായിരിക്കും.
ബോറടി (Boredom): ആഗ്രഹിച്ച കാര്യം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലോ? കുറച്ച് നേരം സന്തോഷം തോന്നും. പിന്നെ അത് മടുക്കും. അപ്പോൾ ബോറടി തുടങ്ങും.
ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പുതിയ ഫോൺ വാങ്ങാൻ നിങ്ങൾ കൊതിക്കുന്നു (വേദന). അത് വാങ്ങി കുറച്ച് ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ അതിന്റെ ഭംഗി പോകും, പഴയത് പോലെയാകും (ബോറടി). പിന്നെ പുതിയ മോഡലിനായി ആഗ്രഹം തുടങ്ങും.
എന്താണ് രക്ഷ?
ഇതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചത് കലയെയും സംഗീതത്തെയും ആണ്. നമ്മൾ മനോഹരമായ ഒരു പാട്ട് കേൾക്കുമ്പോഴോ, ഒരു ചിത്രം കാണുമ്പോഴോ, കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് നമ്മൾ നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ മറക്കുന്നു. ആ നിമിഷം മാത്രമാണ് നമുക്ക് യഥാർത്ഥ സമാധാനം കിട്ടുന്നത്.
കുറച്ച് 'ഡാർക്ക്' ആണെങ്കിലും, ഷോപ്പൻഹോവർ പറഞ്ഞതിൽ വലിയ കാര്യമുണ്ട്. ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ഓടി ജീവിതം കളയരുത് എന്ന് അദ്ദേഹം നമ്മളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.